تابلو خط اثر استاد جواد بختیاری – یک قصه بیش نیست غم عشق

جواد بختیاری‌ زاده سال ۱۳۳۵ در بروجرد است. وی از استادان برجسته خوشنویسی و خط نستعلیق معاصر ایران است که در نستعلیق به دارنده خط طلایی شهرت یافته. او فارغ التحصیل رشته الکترونیک از دانشگاه شیراز و رشته نقاشی از دانشکده هنرهای زیبا تهران است. تابلو خط زیر یکی از آثار یکتای وی است.

یک قصه بیش نیست غم عشق و این عجب

کز هر زبان که می‌شنوم نا‌مکرر است

پرتره پانصدساله ابراهیم میرزا، شاهزاده هنردوست و ادیب ایرانی

این نگاره ایرانی با پیشینه‌ای نزدیک به چهارصد و پنجاه سال «ابوالفتح سلطان ابراهیم میرزا» را به تصویر کشیده است. ابراهیم میرزا، نوه شاه اسماعیل صفوی که در متون تاریخی از او با نام «سلطان ابراهیم میرزا صفوی» هم یاد می‌شود به سال ۹۱۸ خورشیدی‌زاده شد و از کودکی مورد توجه عمویش شاه تهماسب بود. او بعد‌ها به دامادی شاه رسید و به سمت فرمانداری ولایت خراسان منصوب شد. ابراهیم میرزا علاقه فراوانی به هنر و فرهنگ داشت، او در نوازندگی و به خصوص تنبور نوازی و همچنین نقاشی و طراحی مهارت داشت و در طول دوازده سال حکمرانی در خراسان گروهی برجسته از نگارگران و خوشنویسان را به دور خود گرد آورد. در دوره او هنر‌ها و صنایع دستی از جمله خاتم کاری، سازتراشی، صحافی، درودگری و حتی آشپزی و ورزش‌هایی همچون چوگان و تیراندازی مورد توجه بسیار بودند و اعتلای فراوانی یافتند. او حتی به فارسی و ترکی شعر می‌سرود و سروده‌های بسیاری از او بر جای مانده است. او علاقه فراوانی به همنشینی با شاعران و هنرمندان داشت ودر میان شاهزادگان و درباریان کسی مانند او با علوم و فنون و هنرهای مختلف آشنایی نداشت.

این نگاره اثر «شیخ محمد» از هنرمندان ایرانی عصر صفوی است. شیخ محمد که اصلیتی سبزواری داشت در سده شانزدهم میلادی (دهم خورشیدی) می‌زیست و در نگارگری و خوشنویسی از چهرهای سر‌شناس عصر خود بود. او خوشنویسی را از پدر خود آموخت و به مشق کردن آثار استادان خطاطی می‌پرداخت، مهارت در نستعلیق او چنان بود که به گواه تاریخ نگاران‌‌ همان عصر تشخیص آثارش از نسخه‌های اصلی به سادگی ممکن نبود. شیخ محمد در نگارگری به پیروی از سبک‌های نقاشی چینی که از دوران پیشین همچنان در نگارگری ایرانی باقیمانده بود علاقه داشت و ظاهر و جزئیات و سبک آثارش از همین موضوع حکایت دارند. شیخ محمد در مشهد و در بارگاه ابراهیم میرزای هنردوست فعالیت داشت و پس از مدتی به قزوین، پایتخت جدید صفویان نقل مکان کرد. در قزوین همراه با هنرمندان بزرگ دربار شاه تهماسب به فعالیت مشغول شد و با آن‌ها در نگارش شاهنامه سترگ تهماسبی نیز همکاری نموند.

تابلو خط نستعلیق سیصد ساله ایرانی – موزه هاروارد

تابلو خط نستعلیق با پیشینه سیصد و چهار سال (۱۰۸۷ خورشیدی) که با نام «مقصود ابن محمود» امضا شده است. این نسخه خطی که احتمالا از یک دفتر خوشنویسی جدا شده است، طول و عرضی معادل سی و بیست سانتی متر داشته و در نگارش آن از جوهر، آبرنگ و آب طلا استفاده شده است.

مال از بهر آن به کار آید

تا ز بهر تنت سپر گردد

هر کریمی که خوار دارد زر

هر زمانی عزیزتر گردد

این اثر امروزه در موزه هنر هاروارد نگهداری می‌شود.

منبع

تابلو خط شکسته‌نستعلیق – درویش عبدالمجید طالقانی

درویش عبدالمجید طالقانی خوشنویس، عارف و شاعر ایرانی سده دوازده خورشیدی (هجده میلادی) بود. درویش در جوانی با پیروی از سبک میرعماد خوشنویسی را با خط نستعلیق آغاز کرد اما پس از مدتی به شکسته‌نستعلیق روی آورد و در این بخش از هنر خوشنویسی ایرانی آثاری از خود بر جای گذاشت که تا به امروز بی نظیر مانده است.

 

چلیپای نستعلیق از میرعماد

تابلو خط نستعلیق به قلم میرعماد حسنی قزوینی، هنرمند و خوشنویس پرآوازه قرن‌های نهم و دهم خورشیدی.

ای دل به جستجوی هنر در جهان بگرد

باشد که آوریش به هر حیلتی به دست

مرد آن بود که در گه و بیگه نشان علم

جوید به هر دیار و ز هر هوشیار و مست