گنجینه شگفت انگیز هخامنشی

گنجینه هخامنشی  آمودریا مجموعه‌ای شامل ۱۷۰ قطعه طلا و نقره متعلق به دوران هخامنشیان می‌باشد که در نزدیکی آمودریا(تاجیکستان) کشف شده‌است. این گنجینه در حال حاضر در موزه ویکتوریا و آلبرت و موزه بریتانیا نگهداری می‌شود. قدمت ۵۰۰ سال پیش از میلاد

این نمایش پرده‌ای نیاز به جاوااسکریپت دارد.

کاسه بلورین ساسانی به شکل کندوی عسل

کاسه شیشه‌ای ایرانی با پیشینه‌ای نزدیک به هزار و چهارصد سال. این اثر به جا مانده از شیشه‌گران عصر ساسانی هنرمندانه به شکل کندوی زنبور عسل ساخته شده است و در اصل رنگی شفاف با سایه‌ای سبز رنگ داشته است اما در طول سالهای متمادی که در زیر خاک مدفون بوده تغییر رنگ داده است. احتمال دارد اینکه این اثر به سال‌های اولیه اشغال ایران توسط اعراب مسلمان تعلق داشته باشد نیز وجود دارد. چرا که با حمله اعراب هنر مناطق تحت سلطه امپراتوری ساسانی چندان ضربه نخورد و سنت ساسانی تا سال‌ها الهام بخش هنرمندان و الگوی کار آنان بود.
این اثر امروزه در موزه ویکتوریا و آلبرت انگلستان نگهداری می‌شود.

منبع

جوهردان نقره‌ای و پانصدساله تبریز

جوهردان برنجی و نقره کاری شده ایرانی که پیشینه آن به دهه پایانی سده نهم خورشیدی و اولین سال‌های حکومت صفویان بازمیگردد. این اثر که به زیبایی قلم‌زنی، حکاکی و با جواهر تزئین شده است احتمالا به مقامی عالی رتبه در دولت صفوی تعلق داشته است. ارتفاع این اثر ظریف ۹ سانتی متر و قطر آن نزدیک به ۵ سانتی متر است و نام سازنده «می‌رک حسین» بر روی آن درج شده است.
این اثر امروزه در موزه ویکتوریا و آلبرت انگلستان نگهداری می‌شود.

منبع

سرامیک هزار و یکصد ساله ایرانی با نقوش کوفی

این بشقاب سرامیکی از نمونه‌های ایرانی به جا مانده از دوران حکومت سامانیان بر شرق فلات ایران است. در این دوره بسیاری از ظروفی سرامیکی به تقلید از نمونه‌های فلزی بومی و به خصوص آثار نقره‌ای به جا مانده از سنت ساسانی ساخته می‌شدند. سطح ظرف با سفال رقیق شده با آب و رنگ سفید پوشانده شده و سپس لعاب کاری شده است تا با نقوش سیاه رنگ کوفی تضاد زیبایی ایجاد کند. نقوش کوفی که به زبان عربی هستند به تقلید از میناکاری‌های سیاه رنگی که معمولا بر روی نقره انجام می‌شود طراحی شده‌اند.
این اثر امروزه در موزه ویکتوریا و آلبرت انگلستان نگهداری می‌شود.

منبع

سرامیک هفتصد ساله کاشان با نقشی که در برابر نور می‌درخشد

این کاسه سرامیکی ایرانی با پیشینه‌ای در حدود هفتصد و پنجاه سال اثر هنرمندان کاشانی در عصر ایلخانی است. طرح زیبا و پیچیده بشقاب از سرامیک‌های چینی الگو برداشته شده اما تکنیک رنگ آمیزی آن منحصر به خاورمیانه است. در این تکنیک سرامیک مورد نظر که می‌تواند ظرف یا کاشی باشد با یک رنگ ساده لعاب کاری و پخته می‌شود. پس از سرد شدن سطح سرامیک، اثر با ترکیبی از پودر فلزات اکسید شده رنگ آمیزی شده و باری دیگر با هوادهی محدود در کوره پخته می‌شود. سوختن ناقص اکسید‌ها بر روی سرامیک اثر ظریفی به جا می‌گذارد که در برابر تابش نور می‌درخشد و زیبایی خیره کننده‌ای به اثر می‌دهد.
این تکنیک پیشرفته در سده نهم میلادی در میان رودان ابداع گردید در سده‌های بعد و دوره‌های غزنوی و سلجوقی در ایران رواج یافت اما با حمله ویرانگر مغول در یک بازه زمانی کوتاه منسوخ شد. آثار به جا مانده از این دوران حاکی از آن هستند که این تکنیک حدود نیم سده پس از حمله مغول باری دیگر مورد استفاده قرار گرفت اما برای مدتی کوتاه. این تکنیک که به سازنده قابلیت رنگ آمیزی اثر با ظرافت و جزییات فراوان را می‌داد در دوران صفوی باری دیگر احیا شد.
جنس کاسه از سفال آمیخته با کوارتز است، ارتفاع آن ده سانتی متر و قطر آن نزدیک به بیست و یک سانتی متر است. این اثر امروزه در موزه ویکتوریا و آلبرت انگلستان نگهداری می‌شود.

منبع

پلاک زیبای فولادی از مقبره شاه تهماسب صفوی

این اثر زیبا که پیشینه‌ای بیش از چهارصد سال دارد بخشی از پلاک‌های فلزی نصب شده بر درگاه مقبره شاه تهماسب صفوی در اصفهان بوده است. این پلاک بسیار ظریف از یک ورقه فولاد هنرمندانه برش داده شده و یکپارچه است. این قطعه بخشی از یک مجموعه بوده است که عبارتی اسلامی در مدح معصومین مذهب شیعه را تشکیل می‌داده‌اند.
این اثر هنری امروزه در موزه ویکتوریا و آلبرت انگلستان نگهداری می‌شود.

«و اخیه‌ اسد الله‌ مسمی‌ بعلی‌ »

به خواندن ادامه دهید

تنگ شراب هشتصد ساله و فیروزه‌ای ایران

این تنگ سرامیکی پیشینه‌ای هشتصد ساله دارد و به دوران پیش از حمله مغول تعلق دارد، زمانی که ایران بین خوارزمشاهیان و حاکمان محلی بازمانده از امپراتوری سلجوقی تقسیم شده بوده. ساخت تنگ مطابق نمونه‌های به جا مانده از عصر اعتلای سلجوقیان بوده و جنس آن از خاک رس و کوارتز است که با لعابی مات و فیروزه‌ای رنگ آمیزی شده است.

ساخت سرامیک با این سبک پیشرفته که به سازنده توانایی ظرافت بخشی ویژه‌ای و مشابه ظروف فلزی را می‌دهد در این دوره در مناطق مرکزی ایران به خصوص کاشان رواج داشته است. از این رو با وجود آنکه این اثر در گرگان یافت شده است به نظر می‌رسد از مناطق مرکزی ایران به آنجا منتقل شده باشد.

این اثر امروزه در موزه ویکتوریا و آلبرت انگلستان نگهداری می‌شود.

منبع