فرتوری نادر از پروفسور سمیعی، گرهارد شرودر و استاد فرهنگ شریف

از راست : پروفسور مجید سمیعی (پزشک و جراح مغز و اعصاب سرشناس ایرانی)، گرهارد شرودر (صدراعظم پیشین آلمان) و استاد فرهنگ شریف (از نوازندگان سرشناس تار)

تصویر

تابلو خط اثر استاد جواد بختیاری – یک قصه بیش نیست غم عشق

جواد بختیاری‌ زاده سال ۱۳۳۵ در بروجرد است. وی از استادان برجسته خوشنویسی و خط نستعلیق معاصر ایران است که در نستعلیق به دارنده خط طلایی شهرت یافته. او فارغ التحصیل رشته الکترونیک از دانشگاه شیراز و رشته نقاشی از دانشکده هنرهای زیبا تهران است. تابلو خط زیر یکی از آثار یکتای وی است.

یک قصه بیش نیست غم عشق و این عجب

کز هر زبان که می‌شنوم نا‌مکرر است

نقشه امپراتوری سلجوقی در سده یازدهم میلادی

غزنویان حاکم بر ایران و آسیای میانه در ابتدا مخالفتی با ساکن شدن قبایل ترکمان اوغوز در آسیای میانه نداشتند اما هنگامی که این عشایر به خراسان نزدیک شدند اختلاف بالا گرفته و به درگیری‌های نظامی تبدیل شد. شکست غزنویان در این جنگ‌ها نقطه آغاز امپراتوری بزرگ سلجوقی به فرماندهی دو برادر، چغری بیگ و طغرل بیگ بود. سلجوقیان به سرعت خراسان را از لوای حکومت غزنوی خارج کرده و طغرل تا بغداد که تحت حاکمیت سلسه ایرانی و شیعی آل بویه بود پیش رفته و آن را در سال ۴۳۴ خورشیدی (۱۰۵۵ میلادی) فتح کرد. در مدت کوتاهی امپراتوری سلجوقی از آسیای میانه تا سوریه و قسمت‌هایی از آناتولی توسعه یافت، اما در طول سده دوازدهم میلادی این امپراتوری شروع به فروپاشی کرد. بر پایه سنت‌های ترکی-مغولی امپراتوری سلجوقی بین اعضای خانواده تقسیم شد که منجر به ظهور سلسله‌های محلی گردید. علاوه بر این، با گسترش «ایرانی شدن» حاکمان سلجوقی، استفاده از نمادهای ایرانی، ایرانی خواندن سلجوقیان از سوی خود آن‌ها و رواج زبان فارسی به عنوان زبان رسمی و اداری، گروهی از عشایر اوغوز که مخالف این جریان بودند سر به شورش گذاشته و پایه‌های حکومت سلجوقیان را تضعیف کردند. سرانجام خوارزمشاهیان ظهور کرده از شمال شرق، آخرین بازماندگان امپراتوری را نابود کرده و آخرین سلطان سلجوقی به دست آنان در سال ۵۷۳ خورشیدی (۱۱۹۴ میلادی) کشته شد. سایر قسمت‌های امپراتوری به دست سلسله‌های کوچک محلی اداره می‌شد تا اینکه در میانه سده سیزدهم میلادی بار دیگر با حمله مغول تمام منطقه متحد گردید.

به خواندن ادامه دهید

خانه دانشگاه – جلوه‌ای از هنر ایرانی در اروپا

«خانه دانشگاه» در موناکو ساختمانی‌ست ۵ طبقه آراسته به هنر ایرانی شامل کاشی کاری‌هایی زیبا همراه با اشعار فارسی که نگاه هر تازه واردی را به خود جلب می‌کند. تاریخ ساخت این بنا به یک قرن پیش باز می‌گردد و به دستور «میرزا رضا خان» متخلص به «دانش» و ملقب به «ارفع الدوله» و یا «پرنس ارفع» * از رجال اواخر عهد ناصری بنا می‌شود. در سال ۱۲۸۱ خورشیدی هنگامى که «پرنس ارفع» سفیرکبیر ایران در استانبول بود این خانه را برای خود بنا کرده و نام آن را «دانشگاه» می‌گذارد و بعد‌ها نام آن را به «موزه دانشگاه» تغییر می‌دهد.
برای آراستن این بنای زیبا کاشی‌های آن بوسیله کشتی از ایران به موناکو برده می‌شود و هنرمندان اصفهانی درون و برون آنرا به هنر خویش می‌آرایند. متاسفانه اکنون این میراث ملی بی‌توجه به حال خویش‌‌‌‌ رها گشته و جزیی از اموال شهرداری موناکو به شمار می‌رود. گویا چندی پیش‌تر پیشنهاد خرید این بنا به دولت ایران داده می‌شود و دولت ایران از خرید آن خودداری می‌کند.

این نمایش پرده‌ای نیاز به جاوااسکریپت دارد.

به خواندن ادامه دهید

«افسانه ایرانی» اثر امین‌الله (آندره) حسین – اجرای تارا کمانگر

تارا آرتمیس کمانگر پیانیست، ویلن نواز وآهنگساز ایرانی تبار است که در آمریکا به دنیا آمده و فراگیری موسیقی را از ۳ سالگی با نواختن پیانو آغاز و از ۴ سالگی شروع به نواختن ویولن کرده است. تارا تحصیل‌کرده دانشگاه هاروارد در رشته مردم‌شناسی اجتماعی است. کمانگر تاکنون آثار آهنگسازان بزرگ ایرانی همچون هرمز فرهت، بهزاد رنجبران، جواد معروفی، لوریس چکناوریان و امین الله (آندره) حسین* را به اجرا درآورده است. تارا کمانگر تکنوازی خود را با اجرای آثاری از امین الله حسین (۱۹۸۳-۱۹۰۷)، آهنگساز کلاسیک پیشکسوت ایرانی آغاز کرد و آثاری چون «افسانه ایرانی» و «یادبود عمر خیام» را به اجرا درآورد. تارا دلیل علاقه خود به آثار امین الله (آندره) حسین را اینگونه بیان می‌کند: «من عمیقاً احساس می‌کنم که امین الله حسین یکی از بهترین آهنگسازان ایرانی است، هرچند عموماً یافتن نتهای آثار آثار او کاری بسیار دشوار بود تا آنجاکه ناچار بودم نتهای دو تا از قطعات اجرا شده را از روی نوار بازنویسی کنم».

این نمایش پرده‌ای نیاز به جاوااسکریپت دارد.

به خواندن ادامه دهید